نفت برنت بر مدار رشد؛ ماندگاری در کانال سه‌رقمی؟
تحلیل نفت هفته منتهی به ۲۴ مهر ۱۴۰۵ (۱۶ اکتبر ۲۰۲۶)
قیمت نفت خام برنت در معاملات روز جمعه با ثبت رشد هفتگی بیش از ۵ درصد، به کانال ۱۰۹ تا ۱۱۰ دلار در هر بشکه رسید؛ افزایشی که برآیند هم‌زمانی چند شوک عرضه و تشدید ریسک‌های ژئوپلیتیک است و نمی‌توان آن را به یک عامل منفرد نسبت داد. این صعود نشان‌دهنده جهش سالانه نزدیک به ۷۹ درصد است، در حالی که پیش از آغاز جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران در ۲۸ فوریه، نفت در سطوح حدود ۷۲ دلار معامله می‌شد. در این میان، تشدید محدودیت‌های عرضه و افزایش تقاضای سوخت در صنعت کشتیرانی، مهم‌ترین محرک‌های صعود قیمت در هفته جاری بودند.
از سوی دیگر، رشد نرخ کرایه حمل و جهش صرف ریسک بیمه‌ای عبور نفتکش‌ها از تنگه هرمز، هزینه‌های حمل نفت را افزایش داده و ابهام پیرامون چشم‌انداز عرضه نفت منطقه را تشدید کرده است. در همین راستا، انتشار گزارش‌هایی مبنی هدف قرار گرفتن نفتکش‌ها در این آبراه راهبردی، جریان عبور نفت را به‌شدت محدود کرد؛ به‌گونه‌ای که در هفته منتهی به ۱۳ اکتبر، میانگین تردد روزانه نفت خام به ۱۱/۶۲ میلیون بشکه کاهش یافت، در حالی که رقم پایه پیشین ۱۷/۱۵ میلیون بشکه بود.
تحلیل بنیادی نفت هفته منتهی به ۲۴ مهر ۱۴۰۵
مهم‌ترین عامل جهش قیمت نفت، تشدید بی‌سابقه ناامنی در تنگه هرمز است. از ۵ تا ۱۱ اکتبر ۱۲ کشتی هدف قرار گرفتند که رکورد هفتگی از ابتدای جنگ محسوب می‌شود؛ در حالی که هفته پیش از آن ۱۰ مورد ثبت شده بود. غرق شدن کشتی کانتینربر سنگاپوری GFS Pride پس از اصابت پرتابه، آسیب دیدن GFS Giselle، غرق شدن فله‌بر Cape Dao با یک کشته و حمله پهپادی به تانکر Petro Dolphin در ۲۵۰ کیلومتری تنگه هرمز با ۲ مفقودی، نشان می‌دهد دامنه حملات از تنگه به دریای عمان و سواحل عمان، قطر و امارات گسترش یافته است.
به نظر می‌رسد استراتژی ایران با توجه به احتمال از سرگیری درگیری‌ها، ایجاد نوعی هشدار و بازدارندگی علیه آمریکا و متحدان منطقه‌ای باشد؛ هرچند برخی تحلیلگران غربی ادعا می‌کنند هدف اخیر ایران بالا نگه داشتن قیمت نفت و اثرگذاری بر انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در نوامبر است.
پیامد مستقیم این تحولات، کاهش محسوس در جریان فیزیکی نفت بوده است. در هفته منتهی به ۱۳ اکتبر، میانگین تردد روزانه نفت از تنگه هرمز به ۱۱/۶۲ میلیون بشکه سقوط کرد؛ در حالی که سطح مبنا ۱۷/۱۵ میلیون بشکه است. حتی در برخی روزها مانند ۱۱ اکتبر، این جریان تا ۲/۹ میلیون بشکه کاهش یافت که حاکی از افت تردد به کمتر از یک‌چهارم شرایط عادی است. با این حال، ایالات متحده مدعی است با اجرای عملیات اسکورت توانسته روزانه بیش از ۱۹ میلیون بشکه را عبور دهد و عربستان نیز بخشی از انتقال نفت خود را به خط لوله جایگزین شرق به غرب منتقل کرده است.
دومین شوک وارده به بازار، از سمت داده‌های ذخایر ایالات متحده رقم خورد. گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) برای هفته منتهی به ۹ اکتبر نشان داد ذخایر تجاری نفت خام با افت سنگین ۸/۵۶ میلیون بشکه‌ای به ۴۱۵/۶ میلیون بشکه رسیده است؛ رکوردی که شدیدترین کاهش از فوریه به‌شمار می‌رود و ذخایر را ۳ درصد زیر میانگین ۵ ساله قرار داده است. در همین حال، موسسه نفت آمریکا (API) این افت را حتی در سطح ۱۱/۱۲ میلیون بشکه برآورد کرد. علاوه بر این، ذخایر محصولات تقطیری (شامل دیزل) نیز با کاهشی ۲/۵ میلیون بشکه‌ای به ۱۲ درصد کمتر از میانگین ۵ ساله رسید؛ موضوعی که زنگ هشدار آژانس بین‌المللی انرژی را درباره تداوم احتمالی محدودیت در بازار دیزل تا سال ۲۰۲۷ به صدا درآورد.
این افت چشمگیر پس از توفان «ایسایاس» (Isaias) در خلیج مکزیک در شرایطی ثبت شد که ذخایر استراتژیک نفت آمریکا بدون تغییر، در کف تاریخی ۲۸۳ میلیون بشکه مانده است. در نهایت، تخلیه ذخایر، حساسیت بازار را در برابر کوچک‌ترین اختلال در سمت عرضه دوچندان کرده و اثر روانی این کسری، بازتابی به‌مراتب سنگین‌تر از اعداد و ارقام بر روند معاملات بر جای گذاشته است.
هم‌زمان، مجموعه‌ای از عوامل جانبی این فشارها را مضاعف کرده‌اند. حملات پهپادی اوکراین به پالایشگاه‌های روسیه با ایجاد اختلال در عرضه سوخت —به‌ویژه گازوئیل (دیزل)— در هم‌افزایی با بحران کاهش ذخایر نفت آمریکا، بازار را بیش از پیش در تنگنا قرار داده است. در این میان، رویکرد واشنگتن نیز ماهیتی کاملاً متناقض و دوگانه به خود گرفته است؛ از یک سو، ارتش ایالات متحده طرح‌هایی را برای دور تازه حملات علیه ایران، از جمله سناریوی به‌کارگیری بمب‌های سنگرشکن موسوم به «مادر بمب‌ها» (MOAB)، تدوین کرده و دونالد ترامپ نیز از رژیم صهیونیستی خواسته تا خود را برای رویارویی احتمالی مهیا سازد؛ گامی که در آستانه انتخابات پارلمانی اسرائیل، نوعی مداخله غیرمستقیم سیاسی ارزیابی می‌شود.
از سوی دیگر، کاخ سفید برای مهار افزایش قیمت سوخت، پیگیر آزادسازی ۱۰۰ میلیون بشکه باقی‌مانده از ذخایر اضطراری آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) است و موضوع کاهش و تسهیل موقت تحریم‌ها علیه نفتکش‌های حامل نفت ایران، روسیه و ونزوئلا را روی میز گذاشته است. این سیاستِ الاکلنگی گواهی روشن بر آن است که واشنگتن در شرایط کنونی، هم‌زمان با دامن زدن به شعله‌های ریسک ژئوپلیتیک و خطر جنگ، در تکاپوی مهار قیمت‌ها در بازار انرژی برآمده است.
تحلیل تکنیکال نفت برنت هفته منتهی به ۲۴ مهر ۱۴۰۵
قیمت نفت برنت پس از بازگشت از محدوده ۹۸ دلار، اکنون در حوالی ۱۱۲ دلار معامله می‌شود و با قرارگیری بالاتر از میانگین متحرک نمایی ۱۵ روزه در سطح ۱۰۶ دلار، همچنان ساختار صعودی خود را حفظ کرده است. در کوتاه‌مدت، محدوده ۱۱۲ تا ۱۱۳/۵ دلار مهم‌ترین مقاومت پیش‌روی قیمت نفت برنت محسوب می‌شود که عبور و تثبیت بالای آن می‌تواند مسیر رشد برنت را به سمت مقاومت‌های ۱۲۳ و ۱۳۱ دلار هموار کند. در مقابل، سطح ۱۰۷ دلار نخستین حمایت مهم است و شکست آن می‌تواند زمینه اصلاح قیمت تا محدوده ۱۰۰ تا ۹۸ دلار را فراهم کند. اندیکاتور MACD نیز با قرارگیری در محدوده مثبت، همچنان از روند صعودی حمایت می‌کند؛ هرچند کاهش شتاب آن در هفته‌های اخیر نشان می‌دهد عبور از مقاومت ۱۱۳ دلار برای تأیید ادامه روند صعودی اهمیت زیادی دارد.
پیش‌بینی قیمت نفت هفته منتهی به ۲۴ مهر ۱۴۰۵
بازار نفت در کوتاه‌مدت در وضعیتی شکننده به‌سر می‌برد؛ شرایطی که بیش از هر چیز تحت تأثیر سه عامل کلیدی رقم خورده است: افت حدود یک‌سومی عبور نفت از تنگه هرمز، سطوح پایین ذخایر نفت آمریکا و دیزل جهانی، و ریسک بالای تشدید درگیری.
بر این اساس، تا زمانی که جریان روزانه عبور نفت از تنگه هرمز به بیش از ۱۵ میلیون بشکه بازنگردد، نفت خام برنت احتمالا در سطوح بالای ۱۰۰ دلار تثبیت خواهد شد. علاوه بر این، در سناریوی صعودی، وقوع حمله‌ای گسترده از سوی آمریکا یا رژیم صهیونیستی و یا انسداد کامل تنگه هرمز می‌تواند قیمت نفت را به سطوحی بسیار فراتر از ۱۱۰ دلار جهش دهد.
در جدول زیر می‌توانید زنجیره قراردادهای آتی قیمت نفت برنت را تا پایان سال ۲۰۲۷ مشاهده کنید.
