قیمت گذاری دارایی سرمایه‌ ای (CAPM) چیست؟

مدت زمان مطالعه: 4 دقیقه
فهرست مطالب
قیمت گذاری دارایی سرمایه‌ ای (CAPM)

در مدیریت دارایی ریسک و بازدهی مورد انتظار کلیدی‌ترین نقش را ایفا می‌کنند. ارزیابی درست از میزان ریسک می‌تواند به رسیدن به حداکثر سود در بازه‌های زمانی مختلف کمک کند. مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ای یا CAPM  یک مدل کامل برای محاسبه بازدهی مورد انتظار سبدهای دارایی است.

مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ای (CAPM)

مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ای یا CAPM  رابطه میان ریسک و بازدهی به طور تقریبا واقعی مشخص می‌شود. در مدل CAPM  بازده سبد دارایی یا پرتفوی تحت تاثیر بازدهی بازار به عنوان متغیر مرجع و بازدهی نرخ بازده بدون ریسک یا همان بازدهی اوراق قرضه مانند صندوق درآمد ثابت است. به طور مثال اگر میانگین بازدهی بازار (بورس) در یک سال گذشته ۵۰ درصد باشد و نرخ بازدهی بدون ریسک ۳۰ درصد باشد، با استفاده از مدل CAPM  می‌توان بازدهی مورد انتظار سبد دارایی را محاسبه کرد. در ادامه یک مثال کاربردی از مدل CAPM  ارائه خواهد شد. اما، پیش از پرداختن به مثال بهتر است با فروض مدل CAPM  آشنا شد.

 فروض مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ای (CAPM)

برای عملیاتی کردن مدل CAPM  یا قیمت گذاری دارایی سرمایه ای مجموعه‌ای از فروض در نظر گرفته می‌شوند که عبارتند از:

  •    تنها یک دارایی بدون ریسک وجود دارد که بر اساس آن وام‌دهی و استقراض صورت می‌گیرد که همان اوراق قرضه دولتی است.
  •    سرمایه‌گذاران انتظارات مشابهی در مورد ریسک و بازدهی انواع دارایی‌ها دارند و تنها دلیل نگهداری سبدهای سرمایه‌گذاری متفاوت توسط سرمایه‌گذاران، ترجیحات متفاوت آن‌ها در برابر ریسک است.
  • سرمایه‌گذاران از افق زمانی یک دوره جلوتر (بازدهی آینده) برای تصمیمات خود استفاده می‌کنند.
  •   سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز هستند و ریسک را به صورت انحراف معیار بازده‌ها اندازه‌گیری می‌کنند.

این فروض، مدل CAPM  را از نظریه پرتفوی مدرن متمایز می‌کند. در حقیقت، در مدل CAPM  تمامی سرمایه‌گذاران مرزهای کارایی یکسان دارند و به عبارتی میزان ریسک و بازدهی یکسانی برای آن‌ها در نظر گرفته شده است. این در حالی است که در تئوری پرتفوی مدرن، سرمایه‌گذاران با انتظارات متفاوت، مرزهای کارایی متفاوت دارند. از مدل CAPM برای تعیین ارزش ذاتی سهام استفاده می‌کنند. 

فرمول مدل CAPM

بر اساس فرمول زیر می‌توان بازده مورد انتظار سهام یا سبد سهام را به دست آورد:

فرمول مدل CAPM

برای بازده مورد انتظار یک سهم در بازه زمانی مشخص ابتدا باید، میانگینی از نرخ بازدهی بازار در ۵ دوره اخیر به دست آورد. همچنین، باید نرخ بهره بدون ریسک را که در بازار ایران همان میانگین بازدهی اوراق اخزا است را از منابع معتبر استخراج کرد. از سوی دیگر، باید ضریب بتا سهم مورد نظر را محاسبه کرد یا از منابع معتبر در بازه زمانی مشخص به دست آورد.

یک مثال ساده از محاسبه بازدهی مورد انتظار با مدل CAPM

برای محاسبه بازدهی مورد انتظار با مدل CAPM  بهتر است از سهام یک یا چند شرکت از یک صنعت مانند سیمان استفاده کنیم. قصد داریم بازدهی مورد انتظار ۳ نماد سآبیک، ستران و سصوفی را برای بازه زمانی ۱۲ ماه آینده پیش‌بینی کنیم. داده‌های مورد نیاز برای این تخمین عبارتند از جدول زیر:

نماد ضریب بتا نرخ بهره بدون ریسک میانگین بازدهی بازار
سآبیک 0.63 0.37 0.355
ستران 0.58 0.37 0.355
سصوفی 0.56 0.37 0.355

 

اگر مقادیر جدول فوق را در فرمول قرار دهیم، بازدهی مورد انتظار هر سهم به شرح جدول زیر به دست می‌آید و باید در کنار بازدهی مورد انتظار میزان انحراف معیار یا همان ریسک هر سهم را هم مورد بررسی قرار داد:

نماد بازدهی مورد انتظار انحراف معیار (ریسک)
سآبیک 0.36 0.051
ستران 0.361 0.052
سصوفی 0.361 0.055

 

اهمیت بازدهی مورد انتظار و انحراف معیار را در انتخاب دارایی بهینه می‌توان در نمودار زیر مشاهده کنید:

اهمیت بازدهی مورد انتظار و انحراف معیار

همانطور که مشاهده می‌کنید انتخاب بهترین سهام با توجه به بالاترین میزان بازدهی و کمترین ریسک انجام می‌شود. که در بین این ۳ نماد، نماد ستران بهترین گزینه است. همین، روند را می‌توان برای انتخاب پرتفوی بهینه انجام داد. در نمودار زیر ۲ پرتفوی مشخص شده‌اند:

پرتفوی بهینه

همانطور که مشاهده می‌کنید پرتفوی A با بازدهی مورد انتظار ۳۵ درصد و ریسک ۵/۱۱ درصد گزینه بهتری برای سرمایه‌گذاری است تا پرتفوی B . نکته‌ای که باید در نظر گرفت تعداد سهام در پرتفوی است؛ در پرتفوی A  تعداد ۸ سهم وجود دارد و در پرتفوی B  تعداد ۵ سهم وجود دارد. در نتیجه، پرتفویی که تعداد سهام بیشتری دارد از تنوع بیشتر و ریسک کمتری برخوردار است.

نتیجه‌گیری

مدل قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای (CAPM) یکی از بنیادی‌ترین ابزارهای تحلیلی در بازار مالی، مدیریت دارایی و سرمایه‌گذاری است که چارچوبی منسجم برای برقراری ارتباط میان ریسک سیستماتیک و بازدهی مورد انتظار ارائه می‌دهد. این مدل با تکیه بر سه مؤلفه کلیدی شامل نرخ بازده بدون ریسک، بازده بازار و ضریب بتا، به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا بازده مورد انتظار سهام یا پرتفوی خود را به‌صورت کمی و قابل مقایسه برآورد کنند.

یافته‌های مقاله نشان می‌دهد که صرفاً تمرکز بر بازدهی مورد انتظار کافی نیست و ریسک (انحراف معیار بازده‌ها) نقش تعیین‌کننده‌ای در انتخاب دارایی بهینه دارد. مقایسه سهام مختلف در یک صنعت و همچنین ارزیابی پرتفوی‌ها نشان می‌دهد که گزینه مطلوب، دارایی یا سبدی است که در ازای سطح مشخصی از ریسک، بیشترین بازده مورد انتظار را ایجاد کند. در این میان، تنوع‌بخشی به پرتفوی و افزایش تعداد دارایی‌ها می‌تواند به کاهش ریسک کل کمک کرده و موقعیت سرمایه‌گذار را روی مرز کارای سرمایه‌گذاری بهبود بخشد.

در نهایت، اگرچه مدل CAPM بر فروض ساده‌کننده‌ای مانند انتظارات همگن سرمایه‌گذاران و وجود یک دارایی بدون ریسک استوار است و در عمل با محدودیت‌هایی مواجه می‌شود، اما همچنان به‌عنوان یک نقطه شروع معتبر برای تحلیل ریسک و بازده، ارزش بالایی دارد. استفاده آگاهانه از CAPM در کنار سایر ابزارهای مدیریت ریسک و تحلیل پرتفوی می‌تواند تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران را منطقی‌تر کرده و به دستیابی به ترکیب بهینه دارایی‌ها در شرایط مختلف بازار کمک کند.

سوالات متداول

 مدل CAPM به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند بازدهی مورد انتظار یک سهم یا پرتفوی را با توجه به ریسک سیستماتیک آن برآورد کنند. این مدل مبنایی برای مقایسه دارایی‌های مختلف، ارزیابی جذابیت سرمایه‌گذاری و تصمیم‌گیری درباره خرید، نگهداری یا فروش دارایی‌ها فراهم می‌کند.

ضریب بتا نشان‌دهنده میزان حساسیت بازدهی یک سهم نسبت به نوسانات بازار است. بتای بزرگ‌تر از یک به معنای ریسک بالاتر از بازار و بتای کمتر از یک بیانگر ریسک کمتر از بازار است. اگر بتا برابر با یک باشد، رفتار سهم مشابه رفتار کلی بازار خواهد بود.

 بله، اما با ملاحظاتی. در بازار ایران به دلیل محدودیت‌های داده‌ای، ناکارایی‌های اطلاعاتی و نوسانات ساختاری، نتایج CAPM باید با احتیاط تفسیر شود. استفاده از نرخ بازده بدون ریسک متناسب (مانند اوراق اخزا) و انتخاب بازه زمانی مناسب اهمیت بالایی دارد.

 مهم‌ترین محدودیت CAPM وابستگی آن به فروض ساده‌کننده مانند انتظارات یکسان سرمایه‌گذاران، وجود تنها یک عامل ریسک (ریسک بازار) و ثبات ضریب بتا در طول زمان است. به همین دلیل، در تحلیل‌های حرفه‌ای معمولاً CAPM در کنار مدل‌های چندعاملی و سایر ابزارهای مدیریت ریسک استفاده می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.